Night

The sun descending in the west

the evening star does shine

the birds are silent in their nest

and I must seek for mine...

Excerpt from the poem Night included in Songs of Innocence 

by William Blake. 

Πάλι έχει καύσωνα

Μια ωραία κατάσταση μεταξύ δύο ατόμων δημιουργείται όταν το ένα από αυτά αισθάνεται την ανάγκη να μεταφέρει στο άλλο μέσω του βλέμματος μια ξεχασμένη ανάμνηση από το παρελθόν που προβάλλεται ως καινούργια εμπειρία ενώ το άλλο άτομο αντλεί ευχαρίστηση από τη θέαση του βλέμματος που προκαλεί εντός του μια αναζήτηση των συνιστωσών της προαναφερθείσας εμπειρίας μέχρι τη συνάντηση με μια ξεχασμένη ανάμνηση, η δε μορφή που λαμβάνει η εν λόγω αναζήτηση μοιάζει περίπου με αυτή που κάνει το κύμα στην ακρογιαλιά: σκάει, επιστρέφει, σκάει λίγο πιο πάνω στην άμμο, επιστρέφει πίσω, σκάει ξανά, επιστρέφει δριμύτερο. Μόλις το κύμα γλύψει τα δάχτυλα του ποδιού, εφόσον φυσικά υποθέσουμε ότι υπάρχει ένα ζευγάρι πόδια για να γλύψει, ενεργοποιείται η ανάμνηση. Δεν ξεδιπλώνεται αμέσως, αλλά ξεκινά αργά να αναδύεται. Στην αρχή είναι κάπως συγκεγχυμένη, ένα μείγμα σβωλιασμένων περιστατικών που διαδέχονται ασυνάρτητα το ένα το άλλο και μετά, όσο το κύμα έρχεται και ξανάρχεται, η ανάμνηση συγκροτείται σε σώμα και αποκαλύπτει σταδιακά το περίβλημά της κάτω από το οποίο είναι ορατό το περιεχόμενό της. Τώρα που η ανάμνηση είναι ορατή, αν και άπιαστη, συντελείται η ενεργοποίηση των συναισθημάτων που πλημμυρίζουν κάθε κενή θέση του εγκεφάλου, εφόσον υποθέσουμε ότι υπάρχουν ακόμα κενές θέσεις. Τα ίδια συναισθήματα, που συνοψίζονται περίπου στο δίπολο θλίψη - χαρά, κάθονται σε διαφορετικές θέσεις, τοποθετούνται αναγκαστικά όπου βρουν (έτσι γίνεται πάντα όταν φτάνεις κάπου με καθυστέρηση) για να παρακολουθήσουν το θέαμα της αναδυθείσας ανάμνησης και να σχηματίσουν την εμπειρία, αυτή που στην αρχή περιγράφηκε ως καινούργια. Φοβάμαι όμως ότι δεν υπάρχει τίποτα καινούργιο. Το καινούργιο εξαντλήθηκε στην παιδική ηλικία. Από κει και πέρα ακολουθείται η διαδικασία ανακύκλωσης και απόσυρσης αναμνήσεων με μοναδική εξαίρεση αυτή των ατόμων που δεν μεγάλωσαν ποτέ, που ποτέ δεν έπαψαν να είναι λίγο παιδιά, δηλαδή των ατόμων που δεν ζουν ανάμεσά μας αλλά οπουδήποτε αλλού. 

Ας επιστρέψουμε όμως στο προσφιλές μου θέμα που ήταν η ωραία κατάσταση. Ποια θα μπορούσε να είναι μια ωραία κατάσταση μεταξύ δύο ατόμων; Τι είναι ωραίο για μένα και τι για σένα; Πώς ορίζεται η κατάσταση και τι περιλαμβάνει; Θα προσπαθήσω να μη δώσω απάντηση σε κανένα από τα παραπάνω ερωτήματα γιατί πάλι έχει καύσωνα, οπότε θα ψάξω αντιστοιχία σε εικόνες και μεταφορές που φυσικά μόνο κατά προσέγγιση θα αποτελούσαν πιθανές απαντήσεις στα ερωτήματα που τέθηκαν. 

Μια ωραία κατάσταση μεταξύ δύο ατόμων δημιουργείται για παράδειγμα όταν το ένα τρώει κεράσια και το άλλο δεν θέλει ούτε να τα βλέπει. Μέσα από την αντίθεση αυτή τα άτομα μαθαίνουν να αγαπούν ότι κανονικά θα τα απωθούσαν, δηλαδή το μεν ένα να ανέχεται το άλλο που σιχαίνεται το κεράσια και το άλλο να ανέχεται το πρώτο που αγαπάει τα κεράσια. Είναι μια ωραία κατάσταση βασισμένη στην αναγνώριση και την αποδοχή της διαφορετικότητας του άλλου. Μια άλλη ωραία κατάσταση είναι όταν το ένα άτομο θέλει να φάει κεράσια και το άλλο, μαντεύοντας εγκαίρως την επιθυμία, του τα προσφέρει ως έκπληξη. Εδώ έχουμε το τυπικό παράδειγμα της συμπληρωματικότητας που λειτουργεί θετικά όταν συμβαίνει έτσι σε όλα τα επίπεδα διαφορετικά καταλήγει βαρετό, τόσο μάλιστα που το ένα άτομο θα αρνείται ότι θέλει να φάει κεράσια όταν του τα προσφέρει το άλλο, ακόμα κι αν αυτό είναι ψέμα. 

Ας περάσουμε στο τι είναι ωραίο για μένα και τι για σένα. Συνήθως αυτό που είναι για μένα ωραίο, για σένα είτε δεν υφίσταται ως τέτοιο είτε δεν υφίσταται καθόλου. Αν για μένα είναι ωραία τα κεράσια, για σένα που δεν σου αρέσουν τα κεράσια, αυτά δεν θα είναι ωραία ή, επειδή ακριβώς δεν σου αρέσουν τα κεράσια, αυτά δεν θα υπάρχουν καθόλου στο λεξιλόγιό σου ή στο ψυγείο σου. Συνεπώς, το ωραίο για μένα είναι σχετικό και όταν ακούτε δύο άτομα να βρίσκουν το ίδιο πράγμα ωραίο να είστε επιφυλακτικοί, όχι με τα άτομα άλλα  με το τι εννοούν ωραίο.

Ας προσπαθήσουμε τώρα να σχηματίσουμε μια κατάσταση με ό,τι αυτή περιλαμβάνει. Καταρχάς πρέπει να δεχθούμε ότι μια κατάσταση δεν σχηματίζεται μεταξύ δύο ατόμων αλλά το ένα την φτιάχνει για το άλλο και το άλλο είτε τη δέχεται είτε την απορρίπτει. Στο γνωστό θέμα με τα κεράσια, μια κατάσταση υπάρχει όταν το άτομο που του αρέσουν τα κεράσια προσφέρει στο άλλο άτομο κεράσια γνωρίζοντας ότι δεν του αρέσουν καθόλου... Αυτή είναι μια δυσάρεστη κατάσταση γιατί εκκινείται συνήθως από αρνητικά ελατήρια της βούλησης. Μια άλλη κατάσταση υπάρχει όταν το άτομο που του αρέσουν τα κεράσια προσφέρει στο άλλο άτομο κεράσια αγνοώντας ότι δεν του αρέσουν καθόλου. Τότε έχουμε σχεδόν πάντα αυτό που ξέρουμε όλοι ως παρεξήγηση. Μερικές φορές είναι επίσης μια δυσάρεστη κατάσταση που όμως μπορεί να καταλήξει σε γέλια και έτσι η κατάσταση να ομαλοποιηθεί, περίπου όπως όταν ρίχνουμε TUBOFLO σε ένα βουλωμένο νεροχύτη περιμένοντας ένα λεπτό και μετά ο νεροχύτης δουλεύει, παρά το ότι διστάζουμε να αφήσουμε πολύ ώρα τη βρύση να τρέχει μήπως και ξαναβουλώσει... 

Συνοψίζοντας, σύμφωνα με τα παραπάνω, για να διαμορφωθεί μια ωραία  κατάσταση μεταξύ δύο ατόμων θα πρέπει υποχρεωτικά στο ένα από τα δύο να αρέσουν τα κεράσια και μετά με πολύ προσεχτικές κινήσεις, αποφάσεις, διατυπώσεις, δηλώσεις, ενέργειες, παραλείψεις, σιωπές, χειρονομίες, βλέμματα, πρωτοβουλίες, ανακοινώσεις και ούτω καθεξής να ελπίζουμε ότι τα κεράσια που προσφέρονται στο άτομο που του αρέσουν τα κεράσια θέλει να φάει κεράσια όταν του προσφέρονται από το άλλο άτομο.

 

Intercambiando dolores

Anoche brindamos por nosotros

tú levantaste la copa y yo acerqué la mía

hasta que se produjera el chin chin

que en realidad fue un chin sin más

y entonces supe de una vez por todas

que tú me regalabas el dolor y yo a tí el mío

que nada hasta el momento ha sido capaz

de quitarnos a ti el dolor y a mí, pues, el mío

y que la vida misma ha sido solo

un intercambio de dolores

desde que te conozco hasta la fecha

y que el dolor que tanto nos pesa

ha sido el único peso que hemos puesto

por eso nos queda bién todavía

toda la ropa que hemos comprado

a lo largo de nuestra vida en común

no como otras parejas

que acaban gordas con el paso del tiempo

no, nosotros no tenemos nada que ver

nosotros no somos como ellas

nosotros nos intercambiamos dolores

y lo hacemos bién.

Querer

Eternamente el querer.

Detrás del querer.

Yo te quiero y tú también me quieres

pero no nos queremos tú y yo.

Son otros los que se quieren

no somos los mismos que nos queremos.

Es el abandono y el olvido

que queremos.

Querer, querer, querer quererte.

Estoy en la antesala del querer

a la espera del querer

sin cita ni previo aviso.

¿Qué más da si te sigo queriendo o si dejo de quererte ya?

Eternamente detrás del querer

no sé aún si queriéndote yo sin querer

o con.

Ανεπίδοτα (VIIΙ)

Ο έρωτας δεν μου χτύπησε την πόρτα ακόμα

κι ο λόγος είναι προφανής: εκεί που μένω

δεν έχει πόρτα, δεν έχει θυρωρό,

δεν έχει ένα κατώφλι, ένα κουδούνι,

ένα πατάκι, μια γλάστρα με βασιλικό,

ένα ταχυδρομικό κουτί, μια τζαμαρία,

μια γριά να κάθεται στο πεζούλι,

μια γάτα να σουλατσάρει δίπλα,

δεν έχει τίποτα για είσοδο

δεν έχει τίποτα στην είσοδο

δεν υπάρχει είσοδος κατ’ ουσίαν,

μόνο υπάρχει το μέρος που μένω

σαν ξέφωτο.

Η επικράτεια των απορρυθμίσεων

Εν αγνοία μου, όλα κυλάνε ρολόι. Το συγκεκριμένο ρολόι λειτουργεί με ηλιακή ενέργεια που συσσωρεύεται κατά τη διάρκεια της μέρας, συνεπώς, όσο υπάρχει ήλιος θα υπάρχει και μέρα και όσο υπάρχει μέρα θα συσσωρεύεται ενέργεια. Η ενέργεια που περισσεύει αποβάλλεται τη νύχτα με τη μορφή ονείρων ή άλλων δραστηριοτήτων που προσεγγίζουν το όνειρο. Το όνειρο μπορεί να συγκριθεί με τον έρωτα στο ότι και τα δύο ευδοκιμούν καλύτερα όπου υπάρχει υγρασία και ζέστη. Η ζέστη έρχεται χωρίς να το θέλουμε όπως και το κρύο. Το κρύο είναι κάτι που θέλουμε όταν έχει ζέστη και η ζέστη είναι κάτι που θέλουμε όταν έχει κρύο. Το κρύο και η ζέστη είναι πάντα το αντίθετο από αυτό που θέλουμε να έχουμε κάθε φορά. Η φορά είναι μια στιγμή που συμβαίνει συνέχεια. Η συνέχεια είναι η ηλικία των μεμονωμένων στιγμών, όπως αυτές διαδέχονται η μια την άλλη στο χρόνο. Ο χρόνος είναι ένα έντομο για το οποίο δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα το κατάλληλο εντομοαπωθητικό. Το εντομοαπωθητικό το χρησιμοποιούμε πάνω στο δέρμα έτσι ώστε, αν και μας πλησιάζουν τα έντομα, εμείς τα κρατάμε σε απόσταση ασφαλείας. Η ασφάλεια είναι μια παραισθησιογόνος ουσία που η επίδρασή της είναι προσωρινή. Το προσωρινό είναι αυτό που δεν μπορεί να βλάψει μόνιμα. Το μόνιμο είναι αυτό που βλάπτει για πάντα. Το πάντα δεν υπάρχει εκτός κι αν μιλάμε για το γνωστό ζώο. Το ζώο υπάρχει για να μας θυμίζει την καταγωγή μας. Η καταγωγή δεν είναι τίποτα άλλο από το χώμα στο οποίο φυτρώνει ή δεν φυτρώνει κάποιο φυτό. Το φυτό χαρακτηρίζεται από την έλλειψη αισθήσεων και λέγεται ότι αυτό αποτελεί ένα χαρακτηριστικό που το διαφοροποιεί από τα έμψυχα όντα, όπως ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος είναι ένα λάθος. Το λάθος δεν είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι αλλά το ότι οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεχωρίσουν το λάθος από το σωστό και τα κάνουν όλα λάθος. Το λάθος δεν υπάρχει χωρίς το σωστό. Το σωστό ανήκει στη σφαίρα των ιδεών. Η ιδέα είναι πάντα ωραία όταν υλοποιείται και δημιουργεί κάτι καινούργιο. Το καινούργιο είναι ό,τι δεν σκεφτήκαμε να κάνουμε χθες. Το χθες χρειάζεται μόνο για την κλίση των ρημάτων στον αόριστο. Ο αόριστος τελικά είναι πολύ ορισμένος, περισσότερο ίσως από ό,τι είναι αναγκαίο. Το αναγκαίο γεννήθηκε περίπου τη στιγμή που ανακαλύφθηκε η φωτιά. Η φωτιά δεν υπάρχει χωρίς οξυγόνο. Το οξυγόνο δεν φαίνεται με γυμνό μάτι. Το μάτι είναι μια πολύτιμη πέτρα με διαφορετικές αποχρώσεις. Η απόχρωση είναι μια επινόηση για να μην είναι βαρετά τα χρώματα. Το χρώμα είναι η αίσθηση που δημιουργείται στο μάτι κατά την ανίχνευση φωτεινής ακτινοβολίας συγκεκριμένου μήκους κύματος. Το κύμα, ιδιαίτερα αυτό με τον παφλασμό σε ένα ακρογιάλι, δεν συγκρίνεται με καμία γνωστή μουσική. Η μουσική πάλι δεν συγκρίνεται με τίποτα. Το τίποτα είναι μια λέξη που πρέπει να υπάρχει σε όλες τις γλώσσες. Η γλώσσα είναι η ανεπάρκεια του ανθρώπου να εκφράζεται με νοήματα ή συναισθήματα. Το συναίσθημα είναι μια μαθηματική εξίσωση, της οποίας τη λύση ψάχνουμε ακόμα. Το ακόμα είναι ένα ελπιδοφόρο ή απελπισιογενές επίρρημα. Το επίρρημα είναι μια άκλιτη λέξη που προσδιορίζει άλλες. Το άλλο όμως δεν προσδιορίζεται που να χτυπιέσαι κάτω. Το κάτω είναι τόσο σχετικό όσο και το πάνω. Το πάνω θεωρείται εσφαλμένα συνώνυμο του ψηλά. Το ψηλά λέγεται όταν θέλουμε να μιλήσουμε για αντικείμενα που έχουν μεγάλο ύψος. Το ύψος είναι, μεταξύ άλλων, το ανώτερο σημείο που μπορεί να φτάσει κάποιος ή κάτι. Το κάτι είναι κάτι που απαγορεύεται να χρησιμοποιείται στην ποίηση. Η ποίηση επιτρέπεται να καταπιάνεται μόνο με το τίποτα. Θέλεις κάτι; Τίποτα. Θέλεις τίποτα; Κάτι θέλω. Το κάτι και το τίποτα συνδυάζονται με όλα. Το όλα δεν συνδυάζεται με τίποτα παρά μόνο με κάτι από όλα, δηλαδή και πάλι με το τίποτα.

διυ κρ

Το θέρος, το δέρμα κι εγώ

Όσο περνάει ο Ιούνης

αφήνει πάνω στο δέρμα

λίγο καλοκαίρι

λίγο ιδρώτα

και λίγη προσμονή.

Μετά έρχεται ο Ιούλης

κι απλώνει στο δέρμα

λίγο μελτέμι

λίγο πεπόνι

και λίγη ξαστεριά.

Τελευταίος ο Αύγουστος

μαζεύει από το δέρμα

λίγη φλούδα

λίγο ταξίδι

και λίγο αποχαιρετισμό.